Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

109. Helen Martina
110. Chris Soer
111. Ada Stel
112. F.A. Mooy
113. Nico van Rijn
114. Jack Jefferys
115. Laetitia de Haas
116. Willem van den Berg
117. Aris Knikker
118. Herman Bieling
119. János Bittenbinder
120. Cornelis Vreedenburgh


'Langs de spoordijk', 1980
Aquarel, 30 x 35 cm,
Gesigneerd: r.o. 'cils hessels 1980'
Cécile Hessels (1943)

Allerlei jeugdherinneringen komen boven bij het zien van deze aquarel. Als kind nodigde het talud van de spoordijk uit om er vanaf te rollen of om een cent op de rails te leggen. Dan lag je in het gras te wachten tot de trein voorbij denderde. Het trillen van de grond voelde je door je hele lijf, terwijl de wind langs je oren zoefde. Vervolgens ging je dan kijken hoe prachtig plat en daardoor uiteraard ook waardeloos dat geldstuk geworden was.

Deze aquarel van Cécile Hessels met zijn in het gras liggende personen bevestigt het specialisme van de kunstenares, namelijk het schilderen van tuinen, van groen. In het tijdschrift Atelier van mei/juni 2003 vertelt ze: "Tuinen bevatten losse en beweeglijke materie. (…) Door stapje voor stapje het licht in te sluiten, kun je het fragiele van de lichtste stukken bewaren (...). Die licht/donkerwerking is veel belangrijker dan wat voor soort kleuren je gebruikt."

Cécile Hessels is in Rotterdam geboren en bezoekt tussen 1960 en 1965 de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, waar ze de M.O. aktes A en B behaalt. In 1965 trouwt ze met de kunstschilder Pat Andrea, werkt een aantal jaren als lerares, maar kiest al gauw geheel voor de kunst. Naast veel aquarellen werkt ze met houtskool op papier en met olieverf op doek.
Tuinen in alle jaargetijden fascineren haar, maar ze maakt ook stillevens, winterse taferelen (schaatsers, kippen of vuurtjes in de sneeuw) en portretten. Veelal schildert ze naturalistisch en herkenbaar - 'ik blijf dicht bij de werkelijkheid hangen' – maar soms wel met een abstracte draai.

Ze exposeert, vaak met haar echtgenoot en anderen, in Den Haag, Amsterdam, Amersfoort, Groningen en Assen. Sinds 1990 exposeert ze bij twee vaste galeries: Pulchri Studio en Kunstzaal van Heijningen in Den Haag. In 1969 krijgt ze de Jacob Maris Jeugdprijs en in 1970 de Koninklijke Subsidie voor de Vrije Schilderkunst.

Dit werk komt uit de ING-collectie, waarin het niet langer paste. Het is in 2009 te koop aangeboden via de museumveiling, wat wil zeggen dat Nederlandse musea en overheidsinstanties er geen belangstelling voor hebben getoond wat, gezien de aanzwellende crisis, niet verwonderlijk is.