Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

109. F. Van Steenwinkel
110. Chris Soer
111. Ada Stel
112. F.A. Mooy
113. Nico van Rijn
114. Jack Jefferys
115. Laetitia de Haas
116. Willem van den Berg
117. Aris Knikker
118. Herman Bieling
119. János Bittenbinder
120. Cornelis Vreedenburgh


'Liesbeth', 1994,
Olieverf op papier, 21 x 15 cm,
Gesigneerd en gedateerd: r.o. 'staf beerten 94'
Staf Beerten (1930)

'Hij schildert niet wat hij ziet, maar wat hij ervaart en die impressie is sterk vertekend en verkleurd door eigen visie en emoties.' Dat schrijft Leo Henkens over de Belgische kunstenaar Staf Beerten in de monografie, die ter gelegenheid van zijn 65ste verjaardag is uitgebracht. 'Een portret van Beerten is een verheerlijking, een stilleven, geen 'vanitas' of 'nature morte', maar een credo, een landschap, een paradijs. Maar die visie en ingesteldheid maken nog geen Staf Beerten. Er is meer, en dat is zijn stijl. Eigenlijk kun je er geen naam op kleven en dat hoeft ook niet. Beerten is Beerten (…). Geen wonder dat de mensen van Staf Beerten houden en blijven houden, want zo heerlijk zie je de kleuren zelden”, aldus Henkens.

Het boek ademt nog veel meer waardering van goede vrienden. Zo schrijft Jos Lemmens: 'Zijn sneeuwlandschappen met ploeterende driekoningen, zijn stillevens met een overvloed aan kleur, zijn ingetogen portretten en zijn vrome taferelen, het is zijn manier om al die zieleroerselen te verwerken tot een teder schilderij dat lak heeft aan een wetenschappelijke benadering.'
Mooie woorden over Staf Beerten staan ook in de kunstenaarsencyclopedie van Paul Piron, die vermeldt dat hij veel in variaties van geel en bruin schildert: 'Dit geeft aan zijn schilderijen een warme tonaliteit en tegelijk een melancholieke vaagheid.'

Als schilder-decorateur verlaat Staf Beerten in 1954 zijn geboortedorp Beverlo om gedurende vier jaren aan de Academie van Schone Kunsten en het Hoger Instituut te Antwerpen te gaan studeren. Samen met Ludo Laagland maakt hij vervolgens studiereizen naar Joegoslavië, Bulgarije, Griekenland, Turkije, Spanje en Frankrijk. Hij is medeoprichter van kunstkring Beringen en neemt tussen 1957 en 1993 deel aan meer dan honderd tentoonstellingen - soms acht in één jaar (1971) - en honderdvijftig groepstentoonstellingen, onder meer in Brussel, Antwerpen, Gent, Brugge, Hasselt, Den Haag en Amsterdam. Een aantal jaren geeft Beerten schilderles aan de Noord-Limburgse School voor Schone Kunsten in Neerpelt en in Beringen en Heusden. Ook prijzen, zoals een laureaat in de Torenprijs van Neerpelt en de Gaverprijs van Waregem, komen naar hem toe.

Ons olieverfschilderij 'Liesbeth' uit 1994 is afgebeeld in de monografie. Het kleine portret blijft intrigeren: tederheid, warmte, maar ook afstand zijn voelbaar, evenals een zekere weemoed en verwondering.